Εδώ και 1 περίπου χρόνο σας κρατάμε συντροφιά μέσα από τη blogόσφαιρα σχολιάζοντας, όσο μάς επιτρέπουν οι συνθήκες, τα πολιτικά κυρίως αλλά και κοινωνικά τεκτενόμενα της χώρας μας. Παίζαμε πάντα ως ίσοι προς ίσους, χωρίς ανεύθυνα αποκλειστικά, χωρίς οικονομικά συμφέροντα, χωρίς διαφημίσεις, χωρίς να εκμεταλλευτούμε το όνομα κανενός. Μοναδικό μας όπλο ήταν η τρέλα μας, μια τρέλα που μας επέτρεπε να αρθρογραφούμε έστω και μια στο τόσο γνωρίζοντας πως τουλάχιστον έχουμε κάτι να πούμε. Ξέραμε πως όσοι μάς διάβαζαν, δεν έβγαιναν χαμένοι από αυτή τη διαδικασία - σε κάθε περίπτωση προκρίναμε το γόνιμο διάλογο και κάποιες φορές διεξήχθησαν ενδιαφέρουσες συζητήσεις στον πίνακα των σχολίων μας.
Φτάσαμε σιγά-σιγά να έχουμε το θράσος να ακουμπήσουμε και ''παραδοσιακές'' διαδικτυακές δυνάμεις όπως το troktiko. Aσκήσαμε εποικοδομητική κριτική χωρίς να κάνουμε κηδειες με ξένα κόλυβα. Αναδημοσιεύσαμε πολλές φορές, ό,τι θεωρούσαμε αξιόλογο. Ποτέ δεν επικαλεστήκαμε λόγια άλλων, δεν εκβιάσαμε αναγνώσεις, δεν γίναμε ''τζάμπα-μάγκες''.
Και φτάνουμε σιγά-σιγά στο σήμερα... Σε μια ιντερνετική κοινωνία, στην (καλώς ή κακώς) μετά troktiko εποχή!
Ας γίνω λίγο πιο σαφής εδώ. Προσωπικά το παραπάνω site ούτε με έπεισε, ούτε με ενθουσίασε. Πολλοί είχαν βρει σ' αυτό ένα βολικό μέσο ενημέρωσης. Ένα μέσο, δηλαδή, όπου οι ειδήσεις δημοσιεύονται αυτοματοποιημένα. Από την παραγωγή στην κατανάλωση. Κι ο φυγόπονος Έλληνας τις αποδεχόταν. Χωρίς να τις επεξεργαστεί, χωρίς να τις αξιολογήσει. Ένα είδος μασημένης τροφής, όπου κανείς δε νοιαζόταν για το αν κάτι είναι αληθές ή αναληθές, επίκαιρο ή άκαιρο, προσβλητικό ή μη. Οι ατελείωτες σελίδες των εφημερίδων αντικαταστάθηκαν από ένα ''ζουμί'' 5-6 σειρών. Κι η έντυπη ενημέρωση ήταν απλά μια κυριακάτικη απόλαυση, συνοδευόμενη πάντα από πολύχρωμα διαφημιστικά, dvd, σκανδαλοθηρικά έντυπα και εβδομαδιαία προγράμματα τηλεόρασης. Ακόμα, όμως κι έτσι, ξέραμε πως το troktiko ήταν ένα και καλό. Μοναδικό στο είδος του και χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της νοοτροπίας.
Το κλείσιμό του, έφερε στα μάτια μας μια άλλη πιο ... τρομακτική νοοτροπία. Αυτή του ''αρπακτικού'' που καιροφυλακτεί και αναπάσα στιγμή επιτίθεται και κατασπαράζει τον εχθρό του. Και φυσικά αναφέρομαι στους επίδοξους μιμητές του, ο αριθμός των οποίων ανέρχεται ήδη σε τρεις (http://troktikaras.com, http://tro-ma-ktiko.blogspot.com, http://troktiko-blog.blogspot.com) και ίσως να είναι κι άλλα που ακόμα δεν έχουμε ανακαλύψει. (Προσπάθεια αντιγραφής είχε γίνει και στο pathfinder με μεγάλη αποτυχία). Όλοι πλέον θέλουν κομμάτι από την πίτα. Παίρνουν το ρόλο του υπερασπιστή των αδυνάτων. Είδικά το tromaktko έγινε πλέον χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Καταγγελίες, αποκλειστικότητες, πολιτικές αναλύσεις, αλλά και συνταγές, ροζ νέα από τον πολυχώρο της ελληνικής showbiz και χίλια δυο άλλα συνθέτουν τη δομή της νέας διαδικτυακής υπερδύναμης.
Φυσικά, το μικρότερο μερίδιο ευθύνης έχουν οι επιτήδειοι. Ο Έλληνας που καταγγέλλει, ορίεται και οδύρεται μέσω των δακρύβρεχτων μηνυμάτων που δημοσιεύονται αδυνατεί να σηκώσει κεφάλι, να βγει από το σπίτι του, να δει τουλάχιστον τον εαυτό του στον καθρέφτη. Κάνει το ιερό καθήκον να πληκτρολογήσει το παράπονό του, να καταγγείλει το σύστημα που τον καταπιέζει, να δει με ευχαρίστηση το μήνυμά του να δημοσιεύεται και να το δείξει όλο υπερηφάνεια στον περίγυρό του και μετά αλλάζει πλευρό και συνεχίζει τον υπέροχο ύπνο του. Κι ας τον ξυπνήσουν. Έχει έτοιμη καταγγελία και γι' αυτό.
Ας δούμε όμως και τις δικές μας ευθύνες. Τα ΜΜΕ δυστυχώς έχουν γίνει η πρώτη εξουσία. Και εμείς εξουσία δε γουστάρουμε να είμαστε. Όπως επίσης δε γουστάρουμε να είμαστε συμμέτοχοι στο έγκλημα που πραγματώνεται στις μέρες μας, τη μετατροπή δηλαδή της blogόσφαιρας σε ένα χώρο χωρίς ηθική, χωρίς αρχές, χωρίς (άτυπη έστω) δεοντολογία. Τα ιστολόγια ήταν το μέλλον. Δεν ξέρω αν κι εφόσον συνεχίζουν να επτελούν το έργο για το οποίο δημιουργήθηκαν ωστόσο τα ύπουλα παιχνίδια κι οι πουστιές των επιχειρηματιών, μεγαλοδημοσιογράφων και λοιπών λασπολόγων δε μας αγγίζουν. Στοχος μας ήταν η πολιτική αφύπνιση τόσο των αναγνωστών μας όσο και ημών των ιδίων. ΑΝ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ BLOGS ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ, ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΑΠΕΧΟΥΜΕ. Είναι μικρή η δυναμή μας ωστόσο η συνενοχή μάς βαραίνει όλους.
Το free-blogging δεν έπεσε, ούτε θα πέσει ποτέ στην παγίδα της εύκολης αναγνωσιμότητας! Είμαστε εδώ για να ξυπνήσουμε όσους θέλουν να ξυπνήσουν. Δεν ξέρω αν το άρθρο αυτό είναι το τελευταίο. Η λογική λέει να τα παρατήσουμε και να αφήσουμε τους αληθινούς δημοσιογράφους και προστάτες της ανθρώπινης αξιοπρέπειας να κάνουν τη δουλειά τους. Από την άλλη πάνω στην τρέλα μας άρχισαν όλα και οι συνθήκες δείχνουν πως δεν έχει έρθει ακόμα το πλήρωμα του χρόνου. Είναι όμως, μια καλή ευκαιρία να κάνουμε μια παύση για ξεκούραση. Κι ελπίζω πως θα επανέλθουμε ακόμα δυνατότεροι για ένα χειμώνα που, όπως διαλαλούν, θα είναι ένας από τους πιο δύσκολους.
Η προκήρυξη που έστειλε στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» η Σέχτα Επαναστατών, με την οποία αναλαμβάνει την ευθύνη για τη δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια έχει ως εξής: «Η Σέχτα Επαναστατών οπλίζεται ξανά Στο σημερινό κόσμο το πιο βίαιο πράγμα είναι να μένεις απαθής. Όλη μας η ζωή κατακλύζεται από τη βία. Και όταν δεν είναι η βία των μπάτσων, των κρατητηρίων, των φυλακών, τότε τα πράγματα είναι ακόμα πιο ύπουλα. Μιλάμε για μία βία χωρίς αίμα. Για τη βία της εικόνας, των διαφημίσεων, της καταναλωτικής μαστούρας, των ψυχοαδιέξοδων, της μοναξιάς. Ζούμε σε άθλιες πόλεις, τρώμε πλαστικό φαγητό, ενημερωνόμαστε με κατασκευασμένες ειδήσεις, ψωνίζουμε τυποποιημένα προϊόντα, εργαζόμαστε σε αηδιαστικές δουλειές, θαυμάζουμε κάλπικα πρότυπα, φτιάχνουμε τα μικρά ιδιωτικά κελιά μέσα στα σπίτια μας με τη χαρούμενη επίπλωση.
Εμείς κουραστήκαμε από αυτό το κενό ζωής. Είπαμε φτάνει πι... όχι άλλες ξοφλημένες μέρες... όχι άλλες ταπεινώσεις στη δουλειά... όχι άλλες δανεικές προσευχές για καληνύχτα...
Έτσι πριν 1,5 χρόνο φτιάξαμε τη Σέχτα Επαναστατών, που έγινε το όχημα διαφυγής μας από τη γ... ησυχία του κόσμου-φυλακή που ζούσαμε. Δύο-τρία όπλα για αρχή, μερικά βιβλία και κάποιες παραβατικές γνώσεις από προηγούμενες εμπειρίες του παρελθόντος, συνδυάστηκαν με αρκετά «κιλά» αποφασιστικότητας και τη σιγουριά της συνείδησης που έλεγε: ή άνθρωπος ή γουρούνι, ή μαχητής ή υπόδουλος, ή επανάσταση ή συμβιβασμός με την παραίτηση. Κι έτσι ξεκινήσαμε.
Όταν ζεις σε έναν ατέρμονο αγώνα, σε κάνει να οξύνεις τις ικανότητες και τη σκέψη σου, ενώ ταυτόχρονα σου προσφέρει την ευχαρίστηση ότι έχεις αντιτεθεί στη μοίρα που προορίζανε για σένα.Όμως θέλαμε κάτι παραπάνω... Επιζητούσαμε το άλμα για την έφοδο στον ουρανό. Μετά το τρίτο μας χτύπημα, θέσαμε στον εαυτό μας το ζήτημα της αναβάθμισης της δράσης μας, που εμπεριείχε κάποιες απαραίτητες προϋποθέσεις.
Έτσι περάσαμε σε μία δημιουργική αφάνεια με σκοπό να αναδυθούμε πιο ικανοί, πιο ουσιαστικοί, πιο επικίνδυνοι. Σε αυτό το διάστημα αρκετοί από εμάς εκπαιδευτήκαμε στα όπλα, μάθαμε νέες τεχνικές, διαβάσαμε, ενημερωθήκαμε για άγνωστες μέχρι τότε καταστάσεις αγώνα, ανταλλάξαμε εμπειρίες και σκεπτικά με άλλους μαχητές και ανεφοδιαστήκαμε στον υλικοτεχνικό τομέα.
Παράλληλα οι υπόλοιποι μαχητές μας δεν έμειναν ανενεργοί. Δημιούργησαν ένα απαραίτητο δίκτυο πληροφοριών, συνέλεξαν στοιχεία, φρόντισαν τη συνειδητή αεργία μας και πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στο σκοπό της Επανάστασης και την αξιοπρέπεια του εαυτού τους.
Έτσι από δω και πέρα θέλουμε να είμαστε τρομακτικά συνεπείς σε ο,τι λέμε και να μεταφέρουμε ένα μήνυμα σε όλους τους επιφανείς φορείς της κοινωνίας και τους γορίλες τους. Η «Σέχτα Επαναστατών δεν θα αφήσει ούτε ένα χιλιοστό ασφαλούς εδάφους στη ζωή σας. Τα όπλα μας είναι γεμάτα και έτοιμα 'να μιλήσουν'... Αν τα επιχειρήματα κάνουν τον ιδρώτα να κυλάει, οι αποδείξεις θα κάνουν να χυθεί αίμα...»
Πλέον δεν μιλάμε για ένοπλη προπαγάνδα αλλά την εφαρμόζουμε στην πράξη. Η πρόσφατη επίθεσή μας δεν στηρίχθηκε σε προπαγανδιστικούς λόγους αλλά στην απόφαση να τερματίσουμε την άθλια καριέρα αυτού του τύπου. Ο ένοπλος αγώνας δεν απολογείται και δεν προφασίζεται ....
Μία καλή στιγμή ήταν αρκετή για να κρατήσει τον ΠΑΟΚ ζωντανό στο στοίχημα του Τσάμπιονς Λιγκ. Το γκολ ισοφάρισης (1-1) του Βλάνταν Ίβιτς στο 73’ στέλνει την πρόκριση στον επαναληπτικό της –κατάμεστης- Τούμπας, στις 4 Αυγούστου.
Ο «Δικέφαλος» που στο πρώτο ημίχρονο μπήκε μουδιασμένος κινδύνευσε αρκετές φορές αλλά η τύχη ήταν με το μέρος του, αφού μόνο στο 13’ ο Άγιαξ κατάφερε να βρει δίχτυα με γκολ του Σουάρες, με τον Ουρουγουανό να εκμεταλλεύεται την άστοχη έξοδο του Κώστα Χαλκιά.
Στο δεύτερο ημίχρονο οι παίκτες του Παύλου Δερμιτζάκη βρήκαν τη συγκέντρωση τους και θύμισαν λίγο από τον περσινό ΠΑΟΚ, με τις γραμμές να δουλεύουν καλύτερα και με μία αντεπίθεση «ξυράφι» από συνδυασμό Βιεϊρίνια, Σαλπιγγίδη και Ίβιτς να πετυχαίνει το χρυσό τέρμα. Τώρα, όλα θα κριθούν στην Τούμπα, με τον «Δικέφαλο» να είναι απόλυτα ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα του «Άμστρενταμ Αρίνα».
Πρωταγωνιστές του ματς για τον ΠΑΟΚ είναι σίγουρα ο Σέρβος που λίγο πριν βγει από τον αγωνιστικό χώρο, έχοντας ζητήσει αλλαγή από τον Καβαλιώτη τεχνικό, σκόραρε, τρελαίνοντας τους 4.000 φίλους της ομάδας που βρέθηκαν στην έδρα του Αίαντα. Έτερη, τραγική μάλλον φιγούρα του αγώνα ο Κώστας Χαλκιάς που ήταν ασταθής στις εξόδους του και το πλήρωσε στο 13ο λεπτό, που....
Με αφορμή τη σημερινή
μέρα, 36 χρόνιααπό την τουρκική
εισβολή, απεφάσισα να γράψω ένα άρθρο-χρονικό το οποίο να περιλαμβάνει
την
ιστορία από την ένωση, στην προδοσία και να καταλήγει στην
εισβολή.
Η Κύπρος βρίσκεται 270
χιλιόμετρα ανατολικά της Ελλάδος και 70 νότια της Τουρκίας. Ανέκαθεν
είχε
δεσμούς με την Ελλάδα και θεωρείται το βορειοανατολικότερο άκρο της
Ευρώπης.
Κατοικείται στην πλειοψηφία από Ελληνοκύπριους και σε πολύ μικρότερο
βαθμό
Τουρκοκύπριους. Υπάρχουν και πολύ ισχνές μειονότητες Αρμένιων, Μαρωνιτών
και
Λατίνων.
Από το 1974 η Κύπρος
είναι χωρισμένη στα δυο ένεκα της παράνομης τουρκικής εισβολής. Πώς
φτάσαμε όμως
ως εδώ; Τίς πταίει για την κατάληψη του 37% της Κύπρου; Είμαστε άμοιροι
ευθυνών
ή φέρουμε και εμείς την ευθύνη; Όλα αυτά θα τα αναλύσουμε στην
πορεία.
Το κυπριακό πρόβλημα
φέρει τις ρίζες του πολύ πριν το 1974. Το 1878 οι Τούρκοι πωλούν την ήδη
κατεκτημένη Κύπρο στους Άγγλους ως αντάλλαγμα προστασία σε ενδεχόμενη
ρωσική
επίθεση. Οι κύπριοι ανέκαθεν έκαναν προσπάθειες ένωσης με την Ελλάδα.
Είχαν
προηγηθεί αρκετές προσπάθειες οι οποίες όμως δεν καρποφόρησαν για
διαφόρους
λογούς. Το 1915 οι Άγγλοι προσέφεραν την Κύπρο στην Ελλάδα με αντάλλαγμα
την
είσοδο της Ελλάδος στον Α' παγκόσμιο πόλεμο με την ΑΝΤΑΝΤ. Η ελληνική
κυβέρνηση
αρνείται προτιμώντας να μείνει ουδέτερη και η πρόσφορα αργότερα
αποσύρεται.
Απογοητευμένοι οι
Κύπριοι από τη στάση των Άγγλων να συζητήσουν το αίτημα για ένωση με την
Ελλάδα
προχώρησαν στην ανταρσία του 1931. Η ανταρσία απέτυχε, με τους Άγγλους
να την
πνιγούν στο αίμα. Στα χρόνια που ακολούθησαν οι Άγγλοι επέβαλαν στυγνή
δικτατορία απαγορεύοντας στους Έλληνες
Κύπριους την διενέργεια εθνικών εορτασμών, τη χρήση εθνικών σύμβολων και
απαγορεύοντας τους ακόμη και τον εθνικό ύμνο.
Η προσπάθειες των
Κύπριων για ένωση συνεχιστήκαν και στις 15 Ιανουαρίου του....
Ο Σωκράτης Γκιόλιας, δημοσιογράφος και γενικός διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού «Θέμα FM», εκτελέστηκε εν ψυχρώ τα ξημερώματα της Δευτέρας από αγνώστους. Σε ό,τι αφορά τις συνθήκες της δολοφονίας, άγνωστος χτύπησε το θυροτηλέφωνο του διαμερίσματός του στις 05:26 και του ζήτησε να βγει στην είσοδο, επειδή του κλέβουν τη μοτοσικλέτα του. Εκεί, οι δράστες τον πυροβόλησαν τουλάχιστον 16 φορές, με αποτέλεσμα να τον τραυματίσουν θανάσιμα.
Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, στον τόπο της δολοφονίας βρίσκονταν τρία άτομα και εξετάζεται αν πυροβόλησαν και οι τρεις, ενώ εκτιμάται όχι
χρησιμοποιήθηκαν δύο εννιάρια πιστόλια και ένα οπλοπολυβόλο. Γείτονες του θύματος είπαν ότι οι δράστες φορούσαν φόρμες που έμοιαζαν με στολές αστυνομικών και μετά τη δολοφονία επιβιβάστηκαν σε τζιπ και διέφυγαν. Το αυτοκίνητο, το οποίο είχε κλαπεί το Σάββατο από τον Άλιμο, βρέθηκε λίγη ώρα αργότερα ολοσχερώς καμένο κοντά στο σημείο της δολοφονίας.
Η είδηση προκαλεί σοκ, τόσο από την άποψη ότι ο δολοφονηθείς αφήνει πίσω του ένα παιδί δύο ετών - πέραν του ότι η σύζυγός του ήταν έγκυος στο δεύτερο παιδί - όσο και από την άποψη πως η εν ψυχρώ εκτέλεση ενός δημοσιογράφου με ενέδρα θανάτου αποτελεί πρωτοφανές γεγονός για την ελληνική κοινωνία.
Ο 37χρονος Σωκράτης Γκιόλιας ήταν διευθυντής στο ραδιοφωνικό σταθμό «Θέμα FM», ενώ για 17 χρόνια διετέλεσε συνεργάτης στις εκπομπές του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου με σημαίνοντα ρόλο σε ηχηρές αποκαλύψεις. «Οι Αρχές πρέπει να ψάξουν στο αρχείο του Σωκράτη Γκιόλια και να στραφούν στους στενούς συνεργάτες του για να αρχίσουν να ξετυλίγουν το κουβάρι», δήλωσε στον ΑΝΤ1 ο δικηγόρος του θύματος Γιάννης Μαρακάκης.
Οι αστυνομικοί πήραν τους υπολογιστές του θύματος από το σπίτι και το ραδιοφωνικό σταθμό που εργαζόταν, ενώ συνεχίζουν να καταθέτουν οι στενοί του συνεργάτες. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να δοθεί η άδεια για την άρση απορρήτου του ηλεκτρονικού του αρχείου.
Κι ενώ ο κόσμος συνεχίζει να αγωνιά με τις νέες εξελίξεις στον τομέα της δημόσιας υγείας το troktiko διερύνει τα όρια της λαΪκίστικης ψευτοπολιτικής προβάλλοντας ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη του Π. Παπανικολάου ως ''λύση'' για την αντιμετώπιση της συνεχούς υποβάθμισης των νοσοκομίων.
Χωρίς να κρίνει ούτε την ουσία της υπόλοιπης συνέντευξης, ούτε τον ίδιο τον ερωτούμενο στην πραγματικότητα ''κόβει'' ένα πολύ μικρό απόσπασμα από τα λεγόμενά του και τα παρουσιάζει ως υποψήφιο νόμο, ο οποίος, φευ, θα ''φτιάξει'' αμέσως τα νοσοκομεία.
Όπως έχουμε διαβάσει και αλλού, ''το δικαίωμα στη βλακεία είναι ιερό''. Το ''αξιοπρεπές'' και ''σατιρικό'' blog μας το αποδεικνύει καθημερινά με τον πλέον περίτρανο τρόπο.
Σας παραθέτουμε την εικόνα διότι σε προηγούμενη αναφορά μας στο blog του troktiko είδαμε το υπό ''διαπραγμάτευση'' άρθρο να εξαφανίζεται ως δια μαγείας από το ιστορικό του.
Eξ' αρχής το έργο της Sara Carbonero ήταν δύσκολο... Εθνική sportcaster και σύζυγος του τερματοφύλακα της εθνικής ομάδας Iker Casillas, έπρεπε να καλύπτει το ρεπορτάζ με αντικειμενικότητα, ίσως και δημοσιογραφική απάθεια.
ΑΛΛΑ μετά από ένα συγκλονιστικό τελικό, που έδωσε στην Ισπανία το Παγκόσμιο Κύπελλο ο superstar της Real Madrid δεν άντεξε! Όταν αυτή των ρώτησε ποιον θέλει να ευχαριστήσει, αναφέρθηκε στον κόσμο της Ισπανίας, τους γονείς και τον αδελφό του.
Και συνεχίζοντας, της είπε πως έχει κάτι και γι΄ αυτή!
Η συνέχεια εδώ...
ΥΓ. Παρεμπιπτόντως όλα τα λεφτά ήταν η απόφαση του Carles Puyol να κάνει το γύρο του θριάμβου με τη σημαία της Καταλονίας. Αυτό, μαζί με το περίσσιο θράσος που επέδειξε όταν εμφανίστηκε με μια πετσέτα μπροστά στη βασίλισσα της Ισπανίας, τον κατατάσσουν σε μια από τις πιο cult μορφές του Μουντιάλ.
Τώρα αρχίζω και καταλαβαίνω γιατί οι καθημερινές σειρές που γεμίζουν με σασπένς τα απογεύματα μας σταματούν μέσα στο καλοκαίρι… αρχίζει η μεταγραφική περίοδος του καλοκαιριού για τις ελληνικές ομάδες. Ακόμα και η Ακρίτα θα ζήλευε τα σενάρια που δημιουργούνται, τουλάχιστον στο μεταγραφικό σανίδι της Θεσσαλονίκης, καθόσον δύναμαι να γνωρίζω καλύτερα.
Να’ ναι το κάρμα τους, να’ ναι κάποιο μυστικό σαν αυτά της Εδέμ;… Άρης και ΠΑΟΚ δημιουργήθηκαν για να δίνει ο πρώτος παίκτες στον δεύτερο. Κάθε καλοκαίρι τα ίδια. Φέτος, επειδή ζήλεψε τη φοβερή παρέα της φεγγαρόπετρας και ο Ηρακλής, ξαφνικά μπήκε και αυτός στο παιχνίδι.
Ο Χαβιέ Κάμπορα πριν σκεφτεί ακόμα ότι φεύγει από τους «κίτρινους» βρέθηκε στον ΠΑΟΚ. Αμέσως έγινε γνωστό σχετικό ενδιαφέρον του «Δικέφαλου του Βορρά». Να σημειωθεί βέβαια για την ιστορία ότι ο ΠΑΟΚ έχει παγώσει κάθε μεταγραφή, καθώς δεν μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά.
Τα τελευταία 10 χρόνια, η χώρα δεν παρήγε τίποτα, πέρα από λαϊκά σταρ και παικταράδες. Ο Ντέμης κι η Βανδή ήταν η απάντησή μας στο ζεύγος Μπέκαμ και Βικτόρια. Sakis, ο Έλλην Ρίκι Μάρτιν, NIVO σε ρόλο λευκού μαγκίτη, Snoop Doggy Dog από τα προάστια. Fabulous Βίσση, Μαντόνα a la grec. Σόου ολκής, τις νύχτες στις μπουζουκλερί το πόπολο καρδιοχτυπούσε για τη στιγμή που θα πιάσει κι αυτό το μικρόφωνο, «δικό σας» φώναζε η φίρμα, πάμε όλοι μαζί, «έλα να μάθεις πώς είν’ η ζωή κι όλα τα ωραία μέχρι το πρωί». Αρκούσε ένα αόρατο πρόσταγμα για τα αγόρια να σηκώσουν τον γιακά από τον Hilfiger ή τον Ralph Lauren και να μεταμορφωθούν σε αλάνια-πρίγκιπες του βαλκανικού μας Μπελέρ. Δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις την κομμώτρια από την account manager, τη νοσοκόμα από τη μεγαλοεργολάβαινα ή τη γιατρέσσα, όλες τους ντυμένες Burberry πατόκορφα. Ένα εθνικό καρό μπαλ μασκέ, σαν το βιντεοκλίπ της Νατάσσας Θεοδωρίδου, αυτό που είχε γυρίσει έξω από τα «Harrod’s».
Ήμασταν ο περιούσιος λαός της Ευρώπης. Η συνεισφορά μας στην ΟΝΕ, εκτός από πλαστά στατιστικά στοιχεία κι επιδοτήσεις που γίνονταν χαρτοπετσετάκια, ήταν οι δέκα τρόποι για να τσακίσεις την πιστωτική σου κάρτα κι ο φρέντο καπουτσίνο. Γάλα και παγάκια, δηλαδή, μέσα στον ζεστό εκχύλισμα, να χαρώ greek πατέντα! Επαρχιώτισσες φορτωμένες Galliano, όλοι Μύκονο, 3, 2, 1, «Βαρελάδικο». Χωριάτικη σαλάτα στα 10 ευρώ, ντοματίνια ιταλικά, φέτα δανέζικη, λάδι σικελιάνικο, δε γαμείς, η ζωή είναι....
....πολύ μικρή, για να είναι θλιβερή. Δεν παρήγαμε τίποτα. Ψαροταβέρνες έψηναν φαγκριά Σενεγάλης, σαμπανιέρες στην άμμο, ο lounge ήχος του παριζιάνικου hotel «Costes» αντιλαλούσε στην Ξάνθη και τα Ψακούδια. Κατανάλωση μοχίτο σε τσανάκα, αντιστρόφως ανάλογη με την εθνική παραγωγή ζαχαρότευτλου. Ήμασταν η Κούβα της Μεσογείου, χωρίς τη μιζέρια του Φιντέλ Κάστρο. Ερωτιάρες λευκές μουλάτες στολισμένες με στρας t-shirt στάμπα των Rolling Stones τσάκιζαν μέση στα κλαμπ φλερτάροντας με ψωμωμένα ντερβισόπαιδα που φορούσαν φωσφοριζέ πουκάμισα με σήμα Takeshi Kurosawa. Ούζο power και εκλεκτικός γιαπωνέζικος μαξιμαλισμός.
Κάτι η οικονομική κρίση, κάτι οι πανελλήνιες για του μαθητές, ή η εξεταστική περίοδος για εμάς τους φοιτητές, κάτι τα προβλήματα, τα ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ή τα ''προβλήματα'' που αντιμετωπίζει ο καθένας μας, έχουν κάνει το νόημα του στίχου ''Καληνύχτα Μαλάκα, η ζωή έχει πλάκα'' πιο απτό και ρεαλιστικά καθημερινό από ποτέ.